Zo bouw je spanning op in je verhaal of presentatie

Door Alexandra Smith • In Geen categorieGeen reacties

Photo by Takahiro on Unsplash

Een gortdroge mond en geen glas water in de buurt.
Waarom heb ik daar niet eerder aan gedacht?
In de boardingroom kijken vier paar ogen mij ongeduldig aan.
Eén bekend gezicht ertussen vertoont een smalende grijns.
Als ik dit verpruts, zal hij de eerste zijn om mijn plaats in te nemen.
Mijn buik knijpt zich samen en snel kijk ik weg.
Een plant achterin de ruimte wordt ineens heel interessant.
Kom op, sis ik mezelf in gedachten toe. Herpak jezelf!
Ik zoek het meest vriendelijke gezicht op, schraap mijn keel en begin dan op onvaste toon: ‘Bedankt dat ik hier ehm… mag zijn.’
Really? Is this the best you can do? Spreek ik mezelf toe.

Als je tot hier gelezen hebt: sorry. Dit was fictief. Ik probeerde twee punten duidelijk te maken, namelijk: 1. hoe je met een verhaal spanning op kan roepen door direct met een scène te beginnen waarin iets gebeurt en 2; hoe je met een verhaal spanning kan oproepen door niet direct alles weg te geven. Twee storytellingprincipes die goed werken als je de aandacht van je lezer of luisteraar wil vasthouden. Hieronder leg ik uit hoe dat werkt.

1. Lezer of luisteraar rollen in het verhaal
Om met het eerste te beginnen, een scène is een eenheid van tijd plaats en handeling. Als een camera volgt de lezer de hoofdpersoon: wat deze doet, voelt en denkt op een bepaalde plek en moment. Daarbij nemen we de omgeving vanuit het perspectief van de hoofdpersoon waar. Als je een verhaal met een scène begint rollen lezer of luisteraar direct in het verhaal. En ja, dit is ook mogelijk bij zakelijke presentaties. Je kunt het ook introduceren met “Stel je voor…”. Mensen gaan zich dan voorstellen dat zij zich in die situatie bevinden.

2. De kracht van puzzelen
Het tweede punt is een juweeltje voor iedereen die een spanningsboog wil inzetten in een verhaal of presentatie. Wat leren we namelijk van de scène die ik beschreef? De hoofdpersoon is in een situatie waar hij of zij zich niet zelfverzekerd voelt. Het is kennelijk een belangrijke ontmoeting op hoog niveau, want hij of zij bevindt zich in de boardroom. Daar zit kennelijk een rivaal. De hoofdpersoon lijkt erg zelfkritisch, als we naar zijn of haar gedachten kijken. En zo kun je doorgaan. Met puzzelen dus. En dat is een manier om spanning op te bouwen, mensen aan het denken zetten door ze zelf dingen uit te laten puzzelen. Natuurlijk moet op het einde van je verhaal wel de clou (Engels: clue) duidelijk zijn. Niets is ergers dan een anti-climax als je wil inspireren of tot actie aan wil zetten.

Nieuwsgierig naar meer Storytellingtips of wil jij zelf meester worden in storytelling? Volg de vele zelfstandig ondernemers, managers, schrijvers en TEDx-sprekers die ik met hun speeches, verhalen en boeken hielp: sluit aan bij de Masterclass Storytelling op 14 september. Er zijn nog twee plekjes over.

Anderen over de masterclass:
‘Inspirerend! Handvatten voor structuur en feedback over waar verhalen scherper kunnen.’
(M. van den Hoek, zelfstandig trainer Leiderschap). Cijfer: 9

‘Ik vond de training inspirerend en zeer waardevol. Eigenlijk zou ik deze training iedereen aanbevelen!’ Gert de Mooij, Operationeel Expert Intelligence Politie, Cijfer: 10

‘Zeer leerzaam en verdiepend: bracht mij naar het gevoel, wat belangrijk is voor mij. Structuur aanbrengen en oefeningen hielpen goed.’ (M. Kolf, Zelfstandig natuurgeneeskundige). Cijfer: 10

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: